درود

مسئله ای فلسفی را از کتاب 101 مسئله ی فلسفی اثر مارتین کوهن انتخاب کردم که احتمالا برایتان خیلی جالب خواهد بود. این گونه مسائل بسیار کلاسیک هستند و یونانیان باستان بسیار به طرح و بحث در موردشان علاقه داشتند. مسئله ی زیر بحثی را مطرح می کند که بنیاد منطق و استدلال را به چالش می کشد.

اواتلوس از پروتاگوراس آموخته است که چگونه وکالت کند. این امر بر اساس توافقی بسیار سخاوتمندانه صورت گرفته است که بر اساس آن لازم نیست اواتلوس شهریه ای بپردازد مگر این که در اولین دعوی قضایی اش پیروز شود. با این حال، به رغم رنجش پروتاگوراس که ساعت ها وقتش را صرف آموزش او کرده بود، شاگرد تصمیم می گیرد موسیقی دان بشود و هرگز در دادگاهی به وکالت نپردازد. پروتاگوراس از اواتلوس می خواهد که حق الزحمه اش را بپردازد و وقتی که موسیقی دان نمی پذیرد، تصمیم می گیرد که از او به دادگاه شکایت کند. پروتاگوراس، برنده خواهد بود و از این رو پولش را دریافت می کند و همین طور اگر خودش ببازد، آنگاه اواتلوس برنده ی دعوی خواند بود و با وجود اعتراضش مبنی بر این که اکنون موسیقی دان شده است، چون در اولین دعوی خود برنده شده باید مبلغ شهریه اش را بپردازد.

با این حال اواتلوس اندکی متفاوت استدلال می کند: اگر من ببازم، پس اولین دعوی قضایی ام را باخته ام. در این حالت توافق اولیه، مرا از اجبار به پرداخت هر گونه شهریه ای معاف می کند و اگر برنده شودم پروتاگوراس از حق اجرای توافق محروم شده است، پس مجبور به پرداخت چیزی نخواهم بود.

آنها هر دو نمی توانند بر حق باشند، پس در این جا چه کسی مرتکب اشتباه شده است؟