در این دوران پر هیاهوی شکنجه گر برای تسلی خاطر خود دوباره با تبی بیش تر به علاقه مندی های دیرینه ی خود یعنی هنر و فلسفه روی آورده ام. برای فرار کردن از جو غم زده و افسرده حاکم، که بیش از پیش چندین برابر سنگین شده است به یاران همیشگی ام یعنی اتاق های سیاه تئاتر پناه بردم.
در بین تئاتر هایی که اکنون در حال اجرا هستند و بلیطشان هنوز یافت می شود و تا آخرین روز رزرو نشده اند، دو اجرا را بسیار ارزشمند دیدم که سفارش می کنم حتما شما هم به تماشای آن ها رفته و برای لحظاتی ذهن خود را آزاد کنید.
اولین تئاتر به نام «اوسنه گمشده» است. این تئاتر ساعت 6 در مجموعه تئاتر شهر و در مکان کارگاه نمایش این مجموعه اجرا می شود. تئاتر اوسنه گمشده، نمایشی عروسکی است که کاندیدای جایزه نمایشنامه نویسی، کارگردانی، طراحی و ساخت عروسک، عروسک گردانی و نمایشنامه برگزیده بخش نمایشنامه نویسی از دوازدهمین جشنواره بین المللی تئاتر عروسکی تهران مبارک سال 87 است.
اوسنه گمشده به عنوان یک اثر هنری آن چنان دل رباست که شما را عاشق عروسک ها و شخصیت های آن ها می کند. به شخصه بعد از تماشای آن حسی بسیار خوشایند بهمان دست داد که همچنان ادامه دارد. به راستی که این اجرای عروسکی بسیار زیباست. هر چند ممکن است مفاهیمی عمیق (فلسفی-روانشناسی-جامعه شناسی) را مطرح ننماید. اما هرگز از کلیشه ها و تکرارها برای اجرا استفاده نشده است و این امر را نسبت به دیگر اجراها در حد معقولی پایین آورده اند. مطمئن باشید که بعد از تماشای اوسنه گمشده، دلربا و دوست داشتی بودن آن را عمیقا احساس خواهید کرد.
تئاتری دیگر که بنده نسبت به اجراهای تمام تئاتر های ایران به عنوان شاهکاری به آن نگاه می کنم «ملانصرالدین» نام دارد که در تالار مولوی واقع در میدان انقلاب – خیابان 16 آذر به اجرا در می آید. این شاهکار اجرایی، که تمام قواعد کلاسیک و حتی به نوعی مدرن موجود در تئاتر را زیر پای می گذارد شما را وارد دنیایی عجیب و به قول خودشان "ناشناخته ها و نادانسته ها" می کند.
تئاتر ملانصرالدین کاری از گروه «دون کیشوت» است که گویی مخالف جریان تمام قواعد و تئاتر های موجود گام برمی دارد. گروهی که در اجراهای قبلی خود همانند اجرای پینوکیو که هنوز بهترین تئاتری است که تا قبل از ملانصرالدین دیده ام، خود را به درستی به اثبات رسانده است. این تئاتر به نظر بنده کاری کاملا پست مدرن است و به قول خودشان:
" گروه تئاتر دون کیشوت برای گریز از احساس ناخوشاند «مصرف کننده» بودن در جهان متظاهر به شناخته شده ها، همواره در جهان تاریک ناشناخته ها در جستجوست، تا احساس خوشایند «تولید کننده» بودن، تازه شدن، نترسیدن از نشدن ها و رسیدن به این باور که ما هم مثل شما (تماشاگران) بسیار «نمی دانیم» را تجربه کند! "
برای درک بهتر موضوع باید به عرضتان برسانم که بعد از گرفن شماره ای در سالن انتظار که گویی هویت شما است برای ورود به سالن اجرا مردی عجیب پای شماره ی شما را مهر می زند و بعد از ورود به سالن هرگز صندلی ای آنچنان که معمول است وجود ندارد بلکه تماشاگران به دور محل اجرای عجیب و وهم انگیز می ایستند. این جریان ادامه دارد تا افرادی از بازیگران دستان شما را بگیرند و به وسط کار بکشند، بازیگرانی که گویی صرفا بازیگر نیستند و شما احساسی راحت با آن ها دارید آن ها از شما چیزی خاص را می خواهند و شاید باید با آن ها در آن هیاهو به روی زمین دراز بکشید، قدم بزنید و بخندید. آنان هیچ سخن نمی گویند، هر کس حرکتی خاص دارد حرکتی مختص خود.
این تازه شروع تئاتر است که شما را در جهانی غیر عادی و ناشناخته وا می گذارد. دیگر خبری از صحنه اجرا به معنای کلاسیک نیست و شما می توانید آن چه را جلویتان است نبینید. این جا جهانی ناشناخته است. جهانی که واقعیتی تلخ را به نمایش می گذارد. تلخی ای که شما را به شادی بودن و توانستن می رساند.
تئاتر ملا نصرالدین را هر کس می تواند آن طور که می خواهد ببیند.
" ملانصرالدین آنگونه که فرآیند تولیداش فرمان می داد، تولید شد؛ نه آنگونه که آموخته بودیم؛ چه بهتر که شما هم ملانصرالدین را آنگونه که از شما می خواهد به تماشایش بنشینید؛ نه آنگونه که پیش از این آموخته اید! "
" برای گروه دون کیشوت پدیده تئاتر تا آن جا جذاب است که در جایی ناشناخته باقی می ماند. ادعا و احساس بسیار دانستن، مرگ خلاقیت در تئاتر را به همراه دارد. "
فاطمه نقوی و ستاره پسیانی هم به صورت بازیگر مهمان از گروه تئاتر بازی که گروهی بسیار خوب و تجربی است در اجرای این نمایش شرکت کرده اند. همچنین شهاب انوشه هم مهمانی از گروه تئاتر پارادانا است.
سایت گروه دون کیشوت: http://www.donquixotescene.com
دیگر وارد بحث طولانی برخی از بازیگران، کارگردانی، نویسندگی، دراماتورژ، نورپردازی، و صدابردای و چیدمان خاص نمی شوم. اما اکنون پیش نهاد می کنم که این دو تئاتر زیبا را از دست ندهید که وجودشان ارزشی والا دارد از آن روی که هنرشان همواره جانی دوباره بر روان رنجور ما می بخشد.
تلفن گویا تئاتر شهر: 66460593
تفلن گویا تالار مولوی: 66419850
سایت ایران تئاتر: http://www.theater.ir
سایت تئاتر شهر: http://teatreshahr.com
